X
تبلیغات
پيش بيني مسابقات فوتبال
حیات نامه - زندگی نامه امام موسی صدر
تاريخ : دوشنبه بیست و پنجم آذر 1387 | | نویسنده : حامد

زندگی نامه امام موسی صدر

امام موسي صدر، در 14 خرداد 1307 هجري شمسي در شهر مقدس قم به‌دنيا آمد.

پدر ايشان مرحوم آيت‌الله سيد صدرالدين صدر،  بود. امام صدر پس از اتمام مقدمات علوم حوزوي، در خرداد سال 1322 به حوزه علميه قم رفت و در كنار تحصيلات حوزوي، سال 1329 به عنوان اولين دانشجوي روحاني در رشته «حقوق در اقتصاد» به دانشگاه تهران وارد شد.

امام موسي صدر در اواخر سال 1338 و به دنبال توصيه‌هاي حضرات آيات بروجردي، حكيم و شيخ مرتضي آل ياسين، سرزمين مادري خود ایران را به سوي لبنان ترك كرد. اصلاح امور فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و سياسي جامعه شيعيان لبنان از يك‌سو، و استفاده از ظرفيت‌هاي منحصر به فرد لبنان براي نماياندن چهره عاقل، عادل، انسان‌دوست و با زمان مكتب اهل‌بيت به جهانيان از سوي ديگر، اهداف اصلي اين هجرت را تشكيل مي‌داد.

در پي دستگيري امام خمینی و در اوايل تابستان 1342، امام صدر راهي اروپا و مصر شد، تا از طريق واتيكان و الازهر، شاه را براي آزادسازي امام تحت فشار قرار دهد. با آزادشدن امام در پايان اين سفر، آيت الله خويي تصريح كرد كه اين آزادي، بيش از هر چيز مرهون سفر آقاي صدر بوده‌است.

امام موسي صدر در بهار سال 1344 گروهي از جوانان مؤمن شيعه را به مصر اعزام كرد، تا در دوره‌اي شش‌ماهه، فنون نظامي را فرا گيرند. با بازگشت اين جوانان كه اولين كادرهاي مقاومت لبنان بودند، عمليات ايذايي مشترك رزمندگان فلسطيني  لبناني در شمال فلسطين اشغالي آغاز شد.

او در تابستان 1345 و پس از اجتماعات عظيم و چند روزه شيعيان لبنان در بيعت با ايشان، رسما از حكومت وقت درخواست كرد تا همانند ديگر طوايف آن كشور، مجلسي براي سازماندهي شيعه و پيگيري مسائل آن تاسيس شود. مجلس اعلاي اسلامي شيعیان كه اولين بخش از برنامه درازمدت امام صدر بود، در اول خرداد 1348 تاسيس، و خود آن بزرگوار با اجماع آرا به رياست آن انتخاب شد.

با تاسيس مجلس اعلاي اسلامي شيعیان، امام خميني در پاسخ برخي فضلاي مقيم نجف، امام صدر را اميد خود براي اداره حكومت پس از شاه ناميد.در شهريور 1351 و كمتر از 24 ساعت پس از اشغال 48 ساعته دو روستاي «قاناي جلي» و «جويا» به دست سربازان رژيم صهيونيستي، نشست فوق‌العاده مجلس اعلاي اسلامي شيعیان با حضور تمامي اعضا در روستاي جويا برگذار شد، و از همان روز اولين بذرهاي «مقاومت لبناني» توسط امام موسي صدر پاشيده شد. 

در خرداد 1354 و به دنبال وقوع انفجاري در اردوگاه نظامي عين البنيه در كوههاي بقاع، كه به شهادت 27 تن از جوانان شيعه انجاميد، امام موسي صدر رسما ولادت «گروه‌های مقاومت لبنان» را اعلان كرد.

او در بهار سال 1357 لوسين ژرژ، نماينده روزنامه لوموند در بيروت را به نجف فرستاد، تا با انجام اولين مصاحبه بين‌المللي با امام خميني، افكار عمومي جهانيان را با انقلاب اسلامي ايران آشنا كند.

امام موسي صدر در ديدارهاي مكرر سال 1357 خود با رهبران سوریه عربستان سعودي و برخي ديگر از كشورهاي جهان عرب، اهميت انقلاب اسلامي ايران، پيروزي قريب الوقوع آن و ضرورت همپيماني آنان با اين انقلاب را به آنها گوشزد كرد. او در شهريور 1357 و يك هفته پيش از ربودن شدن خود، با انتشارمقاله «نداي پيامبران» در روزنامه لوموند، امام خميني را به عنوان تنها رهبر انقلاب اسلامي ايران معرفي كرد.

امام موسي صدر در 3 شهريور سال 1357 و در آخرين مرحله از سفر دوره‌اي خود به كشورهاي عربي، بنا بر دعوت رسمي معمر قذافي وارد لیبی شد و در روز 9 شهريور ربوده گرديد. در اين ميان قرائن متعددي حكايت از آن دارند كه امام موسي صدر همچنان در قيد حيات بوده و چون برخي ديگر از علماي اسلامي، شرايط زندان حبس ابد را مي گذراند.

آخرين خبري كه در 13 ارديبهشت 1380 توسط سايت «جبهه نجات ملي ليبي» روي اينترنت منتشر شد، مدعي آن است كه امام موسي صدر در اواخر سال 1376 توسط برخي زندانيان زندان ابوسليم شهر طرابلس مشاهده شده است.